कविता

बाबा, बाबा म्हणताना, उमटती ओठांवर गाणी, तिच्या साध्या शब्दांत असते, सप्तसुरांची मधुर वाणी. बोल तिचे बोबडे अन्, निरागस ते रूप, […]

  मी एक स्त्री आहे, हे मला माहित आहे, माहित आहेत, मला नियम. माहित आहेत मला मर्यादा, पण समाजात आहे,

काळजाचा तुकडा माझा   पापनीची झालर बाई,  भावनेचा कंठ माझा   मायेचा पाझर बाई.  छान दिसते छकुली   जशी छान बाहुली ग,  घ्यावे

सीमेवर उभा तो, देशासाठी लढतो  आणि इथे ती घरी, शांत अश्रू लपवते हातात त्याच्या बंदूक, छातीत धैर्य भरलेलं  तिच्या हृदयात

    शोधायला देव देऊळात जातो अन देवरूपी बापाला घरी माणूस म्हणतो बापाने मोठ्या हौशीनं चालणं, बोलणं, खेळणं शिकवलं ह्याला,

सजवून लाल केले काळीज खंजिराने केलेय हृदय तुजला स्वाधीन खंजिराने मारायचे तुला जर छातीत मार माझ्या मारु नकोस केव्हा पाठीत

 का हो मिस्टर पतीराज माझे !   दोघेही आपण कामावर जातो   वेळ ही दोघांचा सारखाच असतो   मग मीच सारे काम का

जिथे नतमस्तक होते सृष्टी, तिथे उभी एक मूर्ती, जिच्या अंगाखांद्यावर खेळते, अवघ्या विश्वाची कीर्ती. नावापुढे लावायला नको तिला कोणतेही बिरुद

कधी कधी वाटते मला तुझ्या डोळ्यातील अश्रू व्हावे, सरकत सरकत गोऱ्या गाली  ओठांचे ते चुंबन घ्यावे. कधी कधी वाटते मला 

फेस बाई फेस, साबूचा फेस, घेतला बाई त्याने, बुडबुड्याचा वेश. पांढरा शुभ्र पदर घेऊन, इंद्रधनुष्याची सुरेख बुट्टी लेवून, वरवर तरंगत