गुरू
शील सभ्यता अन् विद्वत्ता ज्ञानाचे तुम्ही महामेरू. प्राणप्रिय या भारत भू चे भाग्यविधाते तुम्ही गुरू… आदी अनादी काळापासून विश्वधरेला
‘साहित्यामूलाग्र’ मधील कविता विभागात विविध विषयांवरील काव्यरचना प्रकाशित केल्या जातात. जीवन, निसर्ग, समाज, भावना आणि विचार यांचे सर्जनशील प्रतिबिंब येथे पाहायला मिळते.
दशहदतच्या वातावरणात जगता जगता वर्षे निघून गेले, पोलिसांचा पाहरा, त्यांच्या हातातले दंडे,… वारंवार हात तोंड धुवा, नाक तोंड झाका,इकडे जाऊ
ढीगभर बाया…….. काळ्या नि कुळकुळित .. रस्ताभर जात – येत होत्या कुणालाही न समजणाऱ्या त्यांच्या भाषेत स्वतःचे जगणं – मरणं
जीवनात माणूस मोठा होत जातो पण अखेरपर्यंत त्याला आठवत असते फक्त ती शाळा अन् ते शिक्षक पुन्हा पुन्हा परतावं
सोयाबीन जयाले तूर उभी आहे आत्महत्या अजून दूर उभी आहे यंदा दुर्वा उगवेल एवढंच पडलं पाणी पिढ्यापिढ्या कर्ज उरावर
आला आला श्रावण रंग घेऊनीया आला धरतीले हिरवा शालू नेसवून दिला ! नटविलं अभायाले रंगा-रंगाच्या छटांनी उधळून सप्तरंग इंद्रधनू