कथा

  रमेशची बारावीची परीक्षा आज संपली. गेल्या तीन-चार वर्षांपासून तो भीमजयंतीत हिरीरीने भाग घ्यायचा, कामे करायचा. बाबासाहेबांच्या पुतळ्याला रंगरंगोटी करणे,

        नवीनच गावात शाळा सुरु झाली होती. सध्या दोनच मास्तर होते. अन दोनच वर्ग. त्यायले शाळा चालून

खंडाळपाटीउन निनगुर सात-आठ कोसावं हाये. बीड तालुक्यामदी निनगुरचा आयतवारचा बाजार दांडगा भरत व्हता. ह्या भागातला बळीराजा दुष्काळापायी, पावसा-पाण्याच्या झंजटीपायी कारखान्यावरच्या

         पहाट नुकतीच झाली होती. हवेत उकाडा होता. पाखरांची किलबिल ऐकू येत होती. कालचा जळलेला मुडदा अजूनही

तशी ती रोज सकाळी साडेपाचला उठायची, पण आजची सकाळ काही वेगळी होती. तिला रात्रभर झोपच लागली नव्हती, तिला मुळी सकाळी

       मानवी मन हे एखाद्या जुन्या वाड्याच्या कोपऱ्यात साठलेल्या कोळ्याच्या जाळ्यासारखे असते; सुरुवातीला ते केवळ धुळीचा भाग वाटते,