जनावराला कसले भय
गोठ्यात राहण्याचे?
गरुडाना किती समय
आकाश गाठण्याचे?
माश्यांनाही लय असते
पाण्यात पोहण्याचे
पाण्यालाही लय असते
उतार चालण्याचे.
उंच-उंच पर्वतांची मान ही उंच आहे
रोज-रोज जळणाऱ्या सूर्याचीही शान आहे
तारकांनी शृंगारलेल्या चंद्राचीही पूजा होते
पारंब्याने वेढलेल्या वडाचीही पूजा होते
आधुनिकतेच्या यंत्रामागे
आज पैसा धावलाय सारा
इवल्याशा खोक्यामध्ये ज्ञान भंडार भरलाय सारा
मीच भातुकलीचा खेळ एकला
मला कसले भय, कसली लय
भुटकी मान, फुटकी छान
पूजा कसली, धिक्कार होतो
पूजा कसली, धिक्कार होतो.
– स्वमी बोबडे
पैठणकर